printlogo


کد خبر: 94244تاریخ: 1395/7/14 00:00
چرا مدیران باشگاه‌ها با مشکلات و بی‌پولی کنار می‌آیند؟
صندلی داغ و حقوق‌های آنچنانی




مدیران هم کمتر از ستاره‌ها نمی‌گیرند

شاید یکی از سوالاتی که در ذهن خیلی‌ها به وجود می‌آید این است؛ مدیرانی که قراردادهای میلیاردی بازیکنان و سرمربیان را امضا می‌کنند، خودشان چقدر دستمزد می‌گیرند؟ یا اینکه چرا بعضی مدیران با وجود مشکلاتی که دارند و فشار‌هایی که تحمل می‌کنند، همچنان دوست دارند بمانند و کار خود را دنبال کنند؟ چه دلیلی باعث می‌شود آنها مشکلات اینچنینی را تحمل کنند؟ آن هم مدیرانی که اکثرا اهل فوتبال نیستند و شاید برای اولین بار چنین فضایی را تجربه می‌کنند؟ جواب این سوال چندان سخت نیست، وقتی که به فیش‌های حقوقی آنها دقت کنید.

سمیرا شیرمردی
در حالی که حقوق کارگری در ایران حتی کمتر از یک میلیون تومان است و البته خیلی‌ها در جست‌ و جوی کاری با همین شرایط هستند تا بتوانند زندگی خود را سر کنند، مدیران باشگاه‌های فوتبال ایران در ماه حقوقی حدود 20 میلیون تومان می‌گیرند.
در واقع شرایط باشگاه‌ها با هم متفاوت است اما تقریبا می‌شود گفت حداقل دستمزد دریافتی هر مدیر باشگاه در ماه، به 20 میلیون تومان می‌رسد. ضمن اینکه اکثر این مدیران باشگاه‌ها در قرارداد خود آپشن‌هایی مثل پاداش برای کسب عنوان و غیره هم قرار می‌دهند و از جریمه هم خبری نیست. مثلا در حال حاضر یکی از باشگاه‌های شهرستانی که به مدیر باشگاه خود به صورت شرکتی حقوق پرداخت می‌کند، برای مدرک کارشناسی این مدیر باشگاه مبلغی حدود 10 میلیون تومان به صورت ثابت پرداخت می‌شود اما به جز این موارد، حق ماموریت، اضافه کاری و آیتم‌های دیگر این حقوق را به 20 میلیون تومان هم می‌رساند. در کنار آن، برای هر پیروزی برای مدیر باشگاه هم پاداش 5/2 میلیون تومانی در نظر گرفته می‌شود. مثلا در نظر بگیرید اگر تیم این مدیر مورد نظر در ماه 4 بازی داشته باشد و هر 4 بازی را با پیروزی پشت سر بگذارد، به حقوق ماهیانه این مدیر 10 میلیون تومان اضافه می‌شود که رقم حقوق دریافتی او را به حدود 30 میلیون تومان خواهد رساند. حالا اگر این مبلغ را برای یک سال در نظر بگیریم می‌بینیم که مدیران باشگاه‌ها در سال بیش از 250 میلیون تومان از فوتبال دریافتی خواهند داشت.
در یک باشگاه لیگ برتری تهرانی هم حقوق ماهیانه مدیر باشگاه که البته در جای دیگری هم فعالیت داشت، حدود 20 میلیون تومان در نظر گرفته شده. در واقع اگر کار اول این مدیر را از کار دوم او که مدیریت باشگاه است، جدا کنیم، می‌بینیم که این مدیر هم برای حضورش در باشگاه که البته در تمام روزهای هفته اتفاق نمی‌افتد، ماهی 20 میلیون تومان دستمزد دریافت می‌کند.
اما نکته جالب در مورد یک مدیر شهرستانی است. این مدیر شهرستانی که شرایط چندان خوبی ندارد، ابتدا به دنبال این بود که با استعفا دادن به گونه‌ای ناز کند تا شرایطش بهتر شود و بیشتر مورد حمایت قرار بگیرد اما وقتی متوجه شد هیچ خبری از حمایت نخواهد بود و به احتمال زیاد استعفایش پذیرفته می‌شود، نظرش تغییر کرد چون می‌داند هیچ جای دیگری به او حقوق 20 میلیونی نمی‌دهد. به همین دلیل این مدیر شهرستانی ترجیح داد فعلا بماند و از این حقوق ماهیانه 20 میلیونی بهره‌مند شود تا ببیند در آینده چه اتفاقی می‌افتد و آیا در پست او تغییراتی رخ می‌دهد یا نه.
شاید جالب باشد که بدانید این حقوق‌ها برای باشگاه‌هایی است که این فصل کمترین بودجه را داشتند. با این تفاسیر در نظر بگیرید حقوق دریافتی مدیران باشگاه‌های بزرگ و متمول چقدر است؟ با کمی بررسی می‌شود متوجه شد که چرا مدیران باشگاه‌ها به این صندلی‌های مدیریت دل بسته‌اند و از آن به سختی جدا می‌شوند. در واقع حقوق دریافتی مدیران باشگاه‌ها باعث شده صندلی‌های مدیریت ارزشمند شود و آنها از این کار جدا نشوند.
در کنار این حقوق‌ها البته باید آپشن‌های دیگری هم در نظر گرفت که مختص بعضی از مدیران است. آپشن‌هایی که از امضای قراردادها به دست می‌آید. در واقع بعضی مدیران با امضای یکسری قرارداد، به سود بزرگی در کنار این حقوق‌های ماهیانه بالا دست پیدا می‌کنند. مثلا قرارداد بستن با یکسری برند تولیدی لباس باعث می‌شود خودشان هم صاحب سهم خوبی از این مبلغ قرارداد شوند.
به جز این مساله، بحث بستن قرارداد با سرمربیان و بازیکنان هم وجود دارد، اینکه گفته می‌شود تعدادی از مدیران که البته تعداد آنها زیاد نیست، برای بستن قرارداد بالا با یکسری از سرمربیان، خودشان هم سهم خوبی می‌گیرند. ضمن اینکه برای امضای قرارداد با یکسری بازیکن پر حرف و حدیث هم سهم دارند.
با این اتفاقات و البته سهم‌های دیگری که از اسپانسرها و... به دست می‌آید کاملا مشخص است که دلیل علاقه خیلی از مدیران به صندلی‌های مدیریت باشگاه‌های فوتبال ایران به چه صورت است.
بدون شک این جایگاه که شهرت زیادی هم دارد، برای خیلی‌ها وسوسه‌کننده خواهد بود و به همین دلیل است که مدیران باشگاه‌ها با اهانت و مشکلات زیاد هم ترجیح می‌دهند بمانند و کار خود را دنبال کنند و البته همیشه این ادعا را تکرار کنند که ما برای خدمت به ورزش آمده‌ایم، ادعایی تکراری که از شنیدنش خسته شده‌ایم.
 


Page Generated in 0.0060 sec