printlogo


کد خبر: 94242تاریخ: 1395/7/14 00:00
یک امتیاز حداقل انتظارها از تیم ملی

حبیب چرندابی
علاقه‌مندان متعصب فوتبال فراموش نکرده‌اند که تیم‌های ملی ایران و ازبکستان چهار سال پیش در همین مرحله انتخابی برای صعود به جام جهانی 2014 به میدان رفتند و سهم هر کدام برتری در زمین تیم مقابل بود، که حالا داستان رویارویی دو تیم بار دیگر نظیر 2014 در حال تکرار است.
ایران در آن سال توانست با یک گل ازبکستان را در تاشکند شکست دهد و البته ازبک‌ها نیز در تهران آن باخت را با همان نتیجه جبران کردند.
اکنون ایران با توجه به برگزاری دو دیدار و روند بدون گل خورده و شکست، دارای شرایطی است که بتواند تیم ازبکستان را در خانه‌اش متوقف نماید، توقفی که می‌توان حتی نتیجه مساوی را نیز برای آن مقبول خواند. احتمالا کی‌روش و تیمش با امکان تحقق تساوی قابل پیش‌بینی مسافر ازبکستان شده‌اند و با توجه به تفکرات سرمربی پرتغالی می‌توان آن را قابل دستیابی تصور کرد، او بی‌شک در این زمینه از دید تخصصی برای چگونگی بازی در خانه رقیبان برخوردار است، کی‌روش تیمش را با انگیزه و کیفیت منظم تدافعی در زمین آرایش می‌دهد و در نهایت نیز از موقعیت‌های به دست آمده به صورت برق‌آسا بهره برداری خواهد کرد. درواقع ایران در این زمینه یکی از تیم‌های با سیاست است و مجموعه بازیکنان حاضر به خوبی با تاکتیک و تفکرات کی‌روش هماهنگ شده‌اند.
انتظار می‌رود که کادر فنی تیم ملی با استفاده از دو هافبک دفاعی تیمش را به نوعی در زمین آرایش دهد که یک امتیاز بیرون از خانه را مسجل نماید و در ادامه نیز برای دستاوردهای بیشتر متمرکز شود.
ایران در این بازی علیرضا جهانبخش را به دلیل مصدومیت در اختیار ندارد که چنین موضوعی چالش فکری سرمربی تیم ملی برای پست هجومی است اما با فراخواندن سروش رفیعی انتظار می‌رود او در پست جهانبخش به بازی گرفته شود! شاید هم با توجه به کیفیت تکنیکی و نوع فوتبالی که رفیعی ارائه می‌دهد شاهد استفاده از شجاعی یا طارمی در پست فوق باشیم که بازیکنانی فیزیکی‌تر به حساب می‌آیند.
فراموش نکنیم که تیم ملی در زمین رقیب صدر جدولی به میدان می‌رود، آنها تیمی خوب و قدرتمند هستند که می‌توانند معادلات گروه را بر هم بریزند و در این زمینه حتی کسب تساوی هم ارزش خاصی را خواهد داشت چرا که اگر در بازی برابر تیمی که دو امتیاز بیشتر از ما دارد شکست بخوریم آنگاه با توجه به احتمال برد تیم‌های دیگر، نه تنها ممکن است در جدول تنزل پیدا کنیم بلکه از بابت ایجاد اختلاف با تیم اول نیز دچار فاصله‌ای 5 امتیازی خواهیم شد که چنین وضعیتی در رقابت فشرده گروهی، به سختی قابل جبران خواهد بود.
ایران حتی اگر نتواند بر تیم ازبکستان پیروز شود، لااقل باید به کسب یک امتیاز دست یابد تا در رقابت رودررو ازحریفش پس نیفتد چرا که ممکن است اوضاع به حدی در روز پایانی پیچیده شود که همین نتایج رو در رو نیز به کار تیم کی‌روش بیاید.
همگان می‌دانند که تیم ازبکستان فوتبالی درگیرانه و فیزیکی را ارائه می‌دهد و بی‌شک برای مقابله با آنها نیازمند توان بالا و کاهش ضریب اشتباهات هستیم. حربه‌ای که در دیدار روز پنج‌شنبه این هفته کمک حال تیم ملی خواهد بود. ایران اگر از تاشکند با دست پر بازگردد یکی دیگر از میدان‌های سخت خود را با موفقیت پشت سر گذاشته و در عین کسب امتیاز، همچنین در آرامش و با روحیه بیشتر برای مسابقه بزرگ (کره جنوبی) در تهران آماده خواهد شد.
 


Page Generated in 0.0066 sec