printlogo


کد خبر: 182529تاریخ: 1397/12/23 00:00
سرمقاله
مدیران بی‌برنامه، چالش فوتبال ایران در آسیا

حمیدرضا عرب
Hamidreza Arab

باشگاه‌های فوتبال ایران زمانی که برنامه‌های خود برای شروع فصل جدید را طراحی می‌کنند معمولا اهمیت چندانی برای بازی‌های برون‌مرزی قایل نمی‌شوند. این وضعیت به‌طور مشهودی در میان مدعیان سنتی لیگ به‌چشم می‌‌خورد و این قبیل باشگاه‌ها که انتظار عمومی از آنها بسیار بالا است، بیشتر برنامه‌های خود را معطوف به بازی‌های داخلی می‌کنند و انگیزه‌ای برای حضور مقتدرانه در رقابت‌های آسیایی ندارند.
نه‌تنها به‌دلیل نتایج ضعیفی که استقلال و پرسپولیس در این دوره از رقابت‌ها از خود بر جا گذاشته‌اند و در آستانه حذف از این رقابت‌ها قرار دارند، بلکه توجه به سوابق این دو تیم در تمام سال‌هایی که در این عرصه حضور داشتند -منهای فصل پیش که سرخ‌ها تا فینال جلو رفتند و استقلال 5 سال پیش که تا نیمه‌نهایی صعود کرد- به‌وضوح نشان می‌دهد برنامه‌ریزی برای قهرمانی در رقابت‌های آسیایی جایگاه آنچنانی در میان سیاست‌گذاران باشگاه‌های نامی فوتبال ایران ندارد.
حتی تیم‌های سپاهان، تراکتور و ذوب‌آهن نیز که سابقه بیشتری در قیاس با دیگر تیم‌ها در حضور در این بازی‌ها دارند، این رقابت را چندان جدی نمی‌گیرند و توجهی به حضور آبرومندانه در مهم‌ترین تورنمنت فوتبال آسیا بعد از جام ملت‌ها ندارند.
این تیم‌ها به‌همراه دو غول پایتخت همواره صعود از گروه‌های مقدماتی را به‌عنوان هدف نهایی خود برمی‌گزینند و انگیزه آنچنانی برای رسیدن به قهرمانی از خود نشان نمی‌دهند و حذف‌های پی‌درپی و شکست‌های مکرر در واقع بدل به اتفاقاتی عادی شده و توجیهاتی تکراری نیز از زبان مسوولان، مربیان و بازیکنان در پی شکست‌ها شنیده می‌شود.
انتخاب مربیان ناوارد که در بازی‌های برون‌مرزی همواره ناکارآمدند، بی‌بهره بودن از بازیکنان طراز اول و بین‌المللی، فقدان بودجه و نداشتن عزم و اراده کافی بیشترین نقش را در ناکامی‌های سریالی نماینده‌های فوتبال ایران در رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا داشته‌اند.
بدون شک اگر نگاهی بنیادی‌تر به رقابت‌های آسیایی باشد و سیاست‌گذاران باشگاه‌ها -مدیران و اعضای هیات مدیره- اهمیت موفقیت در این بازی‌ها را عمیقا درک کنند، این عرصه علاوه بر اعتباربخشی به باشگاه‌ها، منبع درآمدزایی بسیار چشمگیری خواهد بود کما اینکه دیدیم پرسپولیس در نخستین فصل پرفروغ خود در رقابت‌های آسیایی درآمدی بیش از60میلیارد تومان را به چنگ آورد که این ارقام نه‌تنها هزینه‌های جاری تیم‌ها را جبران می‌کند، بلکه سرمایه مناسبی است تا در سال‌های آتی نیز تیم‌ها با تدارکات بهتر وارد این رویداد شوند.
سیاست‌گذاران باشگاه‌های فوتبال ایران در همه سال‌هایی که لیگ قهرمانان آسیا با شکل و شمایل جدید طراحی شده، طوری به استقبال این بازی‌ها رفته‌اند که انگار تیم‌های فوتبال ایران تاب و توان رقابت با تیم‌های آسیایی را ندارند و با طرح موضوعاتی همچون هزینه‌های میلیاردی و بیان جملاتی تکراری نظیر اینکه حریف بازیکن میلیاردی دارد؛ جمله‌ای که برخی مربیان به‌وفور آن را به زبان آورده‌اند، سعی در مبرا کردن خود از ناکامی‌ها داشته‌اند در شرایطی که آنها خود مقصران اول این شکست‌ها محسوب می‌شوند و باید برنامه‌های خود را به‌گونه‌ای طراحی می‌کردند که تیم‌های تحت اختیارشان لااقل در این سال‌ها یک‌بار قهرمان آسیا شوند؛ افتخاری که بارها نصیب تیم‌های عربستانی، قطری و اماراتی شده اما هرگز به فوتبال ایران نرسیده است.
شرقی‌ها نیز در رسیدن به قهرمانی آسیا همواره بابرنامه بوده‌اند و در سال‌های اخیر حتی چینی‌ها هم با سرمایه‌گذاری چشمگیری به دایره قهرمان‌ها ملحق شده‌اند، اما در فوتبال ایران دریغ از ساختن یک قهرمان در دوران جدید رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا و دریغ از یک تیم که مایه فخر و مباهات فوتبال ایران باشد.


 


Page Generated in 0.0057 sec