printlogo


کد خبر: 177279تاریخ: 1397/10/20 00:00
سرمقاله
تا پایان جام‌ملت‌ها ژورنالیست نباشیم

سعید زاهدیان
Saeed Zahedian

همه‌چیز آرام بود؛ تیم‌ملی با بهترین شرایط روحی و آماده‌ترین بازیکنان، برای حضور در جام ملت‌ها به امارات سفر کرد؛ تیم ایران در آخرین بازی تدارکاتی، قطر پرمدعا را شکست داده و در رسانه‌های آسیایی بخت نخست قهرمانی جام ملت‌ها معرفی می‌شد. در آستانه بازی اول برابر یمن، مصاحبه برانکو ایوانکوویچ و شیطنت او باعث شد تا آرامش از تیم ملی کمی فاصله بگیرد. سرمربی پرسپولیس که خوب می‌دانست چه حرف‌هایی می‌زند، چند ساعت قبل از بازی با یمن در مصاحبه‌ای از مربی عراق تعریف و تمجید کرد و پیروزی تیم‌ملی در مرحله گروهی را امری بدیهی خواند و حتی مدعی شد که این تیم باید قهرمان آسیا شود. شیطنت برانکو در این مصاحبه مشهود بود و تمام مربیان فوتبال می‌دانند که روز یک بازی رسمی حساس نباید در مورد تیمی که در آن مسوولیت ندارند، حرف بزنند. این موضوع در مورد برانکو حساسیت بیشتری داشت و جدل‌های اخیر او با کی‌روش باعث شده تا هرگاه سرمربی پرسپولیس در خصوص تیم‌ملی اظهارنظر می‌کند، با واکنش تند کارلوس کی‌روش مواجه شود.
برانکو در مصاحبه خود سوای تعریف و تمجید از کاتانچ و تیم عراق، درباره عدم تمایل به جذب طارمی هم صحبت کرده بود که در فاصله چند ساعت مانده به نخستین بازی تیم ایران در جام ملت‌ها، این حرف‌ها می‌توانست اثر منفی در روحیه طارمی بگذارد و بحث‌های حاشیه‌ای و نقل و انتقالاتی را به اردوی تیم‌ملی بکشاند. همانطور که انتظار می‌رفت، کی‌روش هم آدمی نبود که در قبال این شیطنت سکوت کند و درکنفرانس مطبوعاتی پس از بازی مقابل خبرنگاران رسانه‌های داخلی و خارجی علیه برانکو صحبت کرد.
اگر از بازتاب این صحبت‌ها در رسانه‌های خارجی بگذریم، باید این واقعیت را بپذیریم که مصاحبه دو مربی خارجی علیه هم - در شرایطی که هردو تحت قرارداد با ایران هستند- مصداق سوءمدیریت در فوتبال ایران است. در اینکه فدراسیون فوتبال نمی‌تواند سرمربی تیم‌ملی را کنترل کند که تردیدی وجود ندارد و بارها در موضوعات مختلف این مساله اثبات شده است اما ظاهرا باید بپذیریم که باشگاه پرسپولیس هم کنترلی بر سرمربی خود ندارد و نمی‌تواند او را مجاب به پذیرفتن اصول باشگاه کند. وقتی تیم‌ملی ایران در یک تورنمنت حساس و مهم حاضر می‌شود- حتی اگر یک بازی ساده مقابل یمن پیش رو داشته باشد- باید منافع ملی برای همه حتی مربیان و بازیکنانی که در فوتبال ایران شاغل هستند، در اولویت قرار بگیرد و صحبت علیه مربی تیم‌ملی به این شائبه دامن می‌زند که آنها در پی ناکامی تیم ایران هستند تا جایگاه شخصی خود را مستحکم کنند و حتی نیمکت تیم‌ملی را از چنگ مربی آن درآورند.
مصاحبه برانکو و متعاقب آن کی‌روش، حکایت «هر سخن وقتی و هر نکته مکانی دارد» است که در بدترین زمان و بدترین مکان سر و صدا به پا کردند تا اغلب هواداران تیم‌ملی آزرده و نگران شوند. در این میان رسانه‌ها هم نقش مهمی دارند و رفتار غیر‌حرفه‌ای ما هم جای نقد دارد. اگر خاطرمان باشد، پس از دوئل کلامی برانکو و کی‌روش که به اوج خود رسیده بود، بسیاری از رسانه‌ها تصمیم جالبی گرفتند که با بی‌تفاوتی به حرف‌های این دو مربی، به آتش این جنگ ندمند و در نتیجه تشنج شدیدی که سراسر فوتبال را فرا گرفته بود، بهتر شود.
رسانه‌ها که از پینگ‌پنگ دو مربی خارجی شاغل در ایران به ستوه آمده بودند، با تصمیمی جمعی، اختلاف این دو مربی را با تحریم مصاحبه‌های جنجالی آنها به شکل خوبی مدیریت کردند؛ در شرایط فعلی هم به‌نظر می‌رسد که رسانه‌ها برای کمک به منافع ملی باید از مصاحبه‌ها و نقدهای جدی پرهیز کنند و تا پایان جام ملت‌ها، قید موضوعاتی که در شرایط عادی برای مخاطبان جذاب است را بزنند و سراغ حاشیه‌های پر سر و صدا نروند.
این بزرگترین کمک رسانه‌ها به تیم‌ملی ایران است. بعد از جام‌ملت‌ها، فارغ از هر نتیجه‌ای می‌توان با شدت زیاد عملکرد همه مربیان- چه تیم‌ملی و چه باشگاهی- را نقد کرد و از کی‌روش و برانکو برای رفتارهای اخیر جواب قانع کننده خواست اما تا تکلیف تیم ایران در این تورنمنت روشن نشده، هر مصاحبه و تحلیلی که پیرامون تیم ملی صورت بگیرد پیش از آنکه به کادر فنی و بازیکنان کمک کند، اثر منفی بر روند تیم ایران خواهد گذاشت. این روزها پیرامون تیم ملی آنقدر موضوع جذاب و ژورنالیستی وجود دارد که اگر به آنها توجه کنیم، دیگر زمان و فضایی برای پرداختن به حواشی نمی‌ماند و مخاطبان هم به اندازه کافی سرگرم جام ملت‌‌ها، بازی‌ها و اتفاقات آن می‌شوند.
 


Page Generated in 0.0055 sec