printlogo


کد خبر: 171669تاریخ: 1397/8/20 00:00
دو نگاه متفاوت درباره مسابقات جهانی کشتی امیدها
مردم در انتظار جبران شکست‌ها، خیرآبادی در انتظار تیم بزرگسالان

محسن وظیفه


تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی امید در حالی برای حضور در رقابت‌های قهرمانی جهان در رومانی مهیا شدند که در راه آماده‌سازی خود مشکلات زیادی داشتند؛ لغو بسیاری از اردوها و کمبود زمان برای برگزاری تمرینات مناسب آن‌ هم در شرایطی که از یک سال پیش مشخص بود این دو تیم باید برای حضور در رقابت‌های قهرمانی جهان آماده شوند. یک سال برای برنامه‌ریزی و برگزاری اردوها زمان وجود داشت با این‌ حال زمان زیادی این دو تیم به حال خود رها بودند. این اواخر هم که استعفای رسول خادم از ریاست فدراسیون کشتی به طور کل این دو تیم را به هم ریخت. فدراسیون بلاتکلیف و استرس‌های اعزام شدن یا نشدن این تیم هم به مشکلات قبلی اضافه شد. حالا این دو تیم با این وضعیت که مدتی هم درگیر حضور کشتی‌گیرانشان در رقابت‌های لیگ برتر بودند، باید راهی مسابقات جهانی امیدها شوند و از حیثیت خدشه‌دار شده کشتی ایران در سطح مسابقات جهانی دفاع کنند. البته مشکلات این تیم‌ها به اینجا ختم نمی‌شود. بخصوص تیم ملی امید کشتی فرنگی که هدایت آن برعهده جمشید خیرآبادی است؛ دستیار سابق محمد بنا در تیم ملی بزرگسالان که آرزویش رسیدن به سرمربیگری بزرگسالان است. او باید الان تمام فکر و ذکرش تیم ملی امید و نتایج این تیم در مسابقات جهانی باشد اما ظاهرا خیلی هم اینطور نیست. خیر‌آبادی روز گذشته مصاحبه‌ای عجیب انجام داد و در رفتاری غیر حرفه‌ای در حالی‌ که تیمش در آستانه اعزام به مسابقات جهانی امیدها است و باید به فکر رسیدن این تیم به موفقیت باشد و در حالی‌ که باید نگران شرایط روحی و روانی تیمش و اینکه کشتی‌گیرانش در مسابقات جهانی چه نتیجه‌ای را به بار می‌آورند، باشد، از علاقه‌اش برای سرمربیگری تیم بزرگسالان می‌گوید و از «با سر دویدنش» برای رسیدن به این پست خبر می‌دهد: «پیشنهادی در این‌ باره به من نشده و فدراسیون به نوعی در بلاتکلیفی به‌سر می‌برد. هر جا که بتوانم به کشتی کشورم کمک کنم باعث افتخارم است که کار کنم. من تجربه زیادی طی سال‌های گذشته در ۸۰ رویداد و رقابت ورزشی کشتی دارم و اگر پیشنهاد سرمربیگری تیم ملی را دریافت کنم حاضرم با سر بیایم.»
 اظهاراتی عجیب و غیر حرفه‌ای که از کسی مثل جمشید خیرآبادی که چند سال در کنار محمد بنا فعالیت کرده و چند سال هم سرمربی تیم ملی آذربایجان بوده، بعید است. او با سر به کجا می‌رود؟ جایی که در چند سال گذشته به قتلگاه مربیان تبدیل شده است؟ اصلا با کدام  سلاح و ابزاری می‌خواهد به کارزار بزرگسالان برود؟ فراموش کرده در بزرگسالان چه بر سر محمد بنا آوردند؟ آیا او خودش را بزرگتر از محمد بنا می‌داند؟ او فعلا باید حواسش به تیم ملی امید باشد؛ تیمی که چند کشتی‌گیر بزرگسال در ترکیبش دارد. نفراتی مثل رضا خدری، علی ارسلان، مهدی فلاح، مهدی ابراهیمی و علی‌اکبر حیدری که در تیم ملی بزرگسالان برای رسیدن به مسابقات جهانی شانس داشتند. او باید به فکر جمع‌آوری مدال طلا با حضور این کشتی‌گیران باشد اما چطور می‌توان از میزان آمادگی تیم ملی امید کشتی فرنگی اطمینان داشت، در حالی‌ که تمام فکر و ذکر سرمربی آن روی بزرگسالان و رسیدن به صندلی سرمربیگری تیم ملی بزرگسالان بوده؟ رفتار حرفه‌ای هر مربی نشان‌دهنده میزان دانش و توانایی او است و خیرآبادی که یکی از مربیان آگاه و با دانش کشتی فرنگی است، باید حواسش جمع باشد که در آستانه مسابقات جهانی فقط باید به تیم خود فکر کند و درباره تیمی که در آن مسوولیت دارد، صحبت کند و نه چیز دیگر. همه علاقه‌مندان به کشتی نگران نتایج تیم ملی امید کشتی فرنگی در مسابقات جهانی هستند و می‌خواهند بدانند که این تیم در رومانی چه می‌کند؟ آیا می‌تواند نتایج ضعیف و دور از انتظار کشتی فرنگی در مسابقات جهانی بوداپست را جبران کند یا نه؟ البته به نظر برای سرمربی این تیم این موارد اهمیتی ندارد و خیرآبادی منتظر است که ببیند آیا از فدراسیون کشتی کسی با او تماس می‌گیرد یا نه که شاید او به آرزوی بزرگش یعنی سرمربیگری تیم ملی برسد. البته این برای نخستین بار نیست که او ابراز علاقه می‌کند تا سرمربی بزرگسالان شود. او بعد از قطع همکاری با تیم آذربایجان اعلام کرد توقع داشته تا با او تماس بگیرند اما این اتفاق رخ نداد. حالا با به هم ریختن کادر فنی کشتی فرنگی یک بار دیگر بوی سرمربیگری بزرگسالان به مشامش رسیده و با تغییرات رخ داده یک بار دیگر او توقع دارد به تیم ملی بزرگسالان برسد.
مدیریت غلط رسول خادم در سال‌های گذشته این رفتارها را باب کرد. هر کس در هر جایگاهی که قرار دارد، ابراز نارضایتی کرده  و فکر می‌کند باید در رده‌ای بالاتر جای داشته باشد! سرمربی نوجوانان در فکر جوانان، سرمربی جوانان در فکر امیدها و سرمربی امیدها در فکر بزرگسالان! تمامی این تیم‌ها هم به امان خدا رها شده‌اند. این حاصل مدیریت رسول خادم در چند سال گذشته است.
 البته مصاحبه عجیب خیرآبادی قسمت دیگری هم دارد. او در ادامه اظهاراتش درباره بازگشت احتمالی محمد بنا به کشتی فرنگی هم اظهارنظر کرده آن‌هم در شرایطی که هنوز هیچ‌کس نمی‌داند او چه در سر دارد. هنوز کسی نمی‌داند اصلا محمد بنا می‌خواهد برگردد یا نه؟ اصلا فدراسیون به بنا زنگ می‌زند یا نه؟ اما خیرآبادی عجولانه به این موضوع هم ورود کرده و در اظهاراتی عجیب از سن و سال محمد بنا حرف زده است: «بنا همیشه به کشتی عشق داشته اما واقعیت این است که او باید متناسب با سن و جایگاهی که دارد در کشتی به کار گرفته شود. بنا در بحث مدیریت قطعا می‌تواند کمک‌های بسیار خوبی به کشتی فرنگی داشته باشد.» چه زمانی این رفتارها در کشتی رسم شد؟ چه کسی این نوع گفتارها را در کشتی باب کرد؟ حرف‌هایی عجیب و شاید خارج از ادب درباره چیزی که اصلا معلوم نیست وجود خارجی داشته باشد.
 


Page Generated in 0.0056 sec