printlogo


کد خبر: 171513تاریخ: 1397/8/15 00:00
سرمقاله
جوانگرایی خنجری بر قلب استقلال

حمیدرضا عرب
Hamidreza Arab

استقلال برای تیم شدن چند هفته دیگر باید صبر کند؟ استقلال برای اینکه فوتبال بهتری ارائه دهد چند هفته دیگر تماشاگرانش را منتظر می‌گذارد؟ به نتایج این تیم در فصل هجدهم بنگرید. آیا نشانه‌ای از امیدواری می‌بینید؟ 11 هفته از لیگ هجدهم گذشته، جام حذفی هم برای استقلال تمام شده اما هیچ اثری از تیمی هماهنگ نیست. تغییرات پی در پی در ترکیب اصلی. حاشیه‌ها، شکست‌ها و تساوی‌های شبیه باخت و اختلاف‌های درون تیمی آینده روشنی را پیش‌ روی پرامتیاز‌ترین تیم تاریخ لیگ برتر قرار نداده است. وینفرد شفر، سرمربی استقلال اما اصرار به زنده نگه داشتن امید‌ها دارد. او از عموم انتظار دارد که برای تماشای استقلالی هماهنگ و بی‌نقص باز هم صبر کنند، صبر، صبر و باز هم صبر. اظهارات سرمربی استقلال بعد از بازی با ماشین‌سازی گویای همین خواسته بود؛ منتظر بودن برای تماشای استقلالی مطلوب‌تر!
وینفرد شفر برخلاف آن قاعده‌ای حرکت می‌کند که منتج به قهرمانی می‌شود و از او که تجربیات بسیاری در فوتبال آلمان دارد بعید است که با اصول قهرمانی تیم‌های بزرگ آشنا نباشد. شفر احتمالا خودش را به ندانستن زده تا شاید افسار استقلال بیش از این از دستانش خارج نشود. او پی در پی از جوان‌های تیمش نام می‌برد. با احساسات هواداران بازی می‌کند، فرصت می‌خرد و سعی در به بیراهه کشاندن ذهن عوام دارد اما حقیقتا او نیز نیک می‌داند که استقلال هرگز با جوان‌ها و تیمی که بیش از حد بی‌تجربه شده ره به جایی نخواهد برد.
شفر خود نیز به این جوان‌ها اعتقاد آنچنانی ندارد! به تغییرات مکرر او در ترکیب استقلال بنگرید. شفر همین جوان‌هایی که از آنها نام می‌برد را هم به طور مداوم در ترکیب تیمش بازی نداده است. رضا آذری، جوانی که شفر نامش را می‌برد در بازی با سایپا که منجر به شکست استقلال شد نمایش بدی نداشت. توقع می‌رفت این بازیکن در روزی که هافبک‌های اصلی تنبیه شده‌اند در ترکیب اصلی قرار بگیرد اما شفر، آذری را از ترکیب بیرون گذاشت و تنها از سر ناچاری دقایقی او را بازی داد.
پیش‌تر نیز شفر در مواجهه با دیگر جوان‌های استقلال همین تصمیم را گرفته بود. مهدی قائدی، اللهیار صیاد‌منش، میلاد زکی‌پور و حتی سید حسین حسینی بارها نیمکت‌نشین شده‌اند. تردیدی نیست اگر شفر قاعده موفقیت را به جوانگرایی استوار می‌دانست هیچ‌گاه از این نام‌ها نمی‌گذشت اما شفر هم با این واقعیت آشنا است که استقلال جایی برای جوانگرایی نیست و این اظهارات بیشتر به جهت سقوط نکردن بیشتر است و یا راهی برای کاستن از انتقاد‌ها.
راه قهرمانی برای استقلال کاملا روشن است. باید ستاره‌های فصل پیش حفظ می‌شدند. هزینه‌ای که برای گرو، نویمایر، طارق و حتی مرتضی تبریزی شد برای حفظ تیام کفایت می‌کرد. استقلال به ستاره نیاز داشت. بازیکنی در قواره تیام. استقلال به بازیکنانی نیاز داشت که ظرفیت‌های کافی برای به موفقیت رساندن این تیم را داشته باشند. استقلال جایی برای با تجربه شدن نیست. قائدی، آذری، تیموری و حتی صیاد‌منش هنوز اول راهند و استقلال باید آنقدر بازیکن با تجربه در اختیار داشته ‌باشد که همین نام‌ها آرام، آرام در ترکیب قرار بگیرند؛ با دقایق بازی کم، نه اینکه امروز تمام بار سنگین این تیم بر دوش آنها گذاشته شود.
آنها که استقلال را ابتدای فصل بستند، هرگز ظرفیت‌های بازیکنان را به درستی محاسبه نکردند. تصمیم‌گیران استقلال اما می‌‌توانستند به راهی که در گذشته خود پیموده بودند و به موفقیت‌هایی نسبی رسیدند و حتی فصول قبل‌تر مراجعه کنند تا شاید ناکامی چندین ساله از این باشگاه رخت بر ‌بندد.  نقشه راه در فصل دوازدهم هم گنجانده شده است. استقلال آن فصل با چه بازیکنانی قهرمان لیگ شد؟ پاسخ روشن است؛ با ستاره‌های آن روز فوتبال ایران. از فصل دوازدهم تا امروز اما استقلال مدام به در بسته خورده است. استقلال 6 فصل ناکامی در رسیدن به قهرمانی لیگ را تجربه می‌کند که این وضعیت محصول چیدمان‌ها و انتخاب‌های غلط است. استقلال برای قهرمانی مردانی در حد و اندازه نامش می‌‌خواهد. از راس تا ذیل. از مدیر و معاون گرفته تا سرمربی و بازیکن. استقلال هر یک از این ارکان را نداشته باشد به قهرمانی نمی‌رسد. در حقیقت همه ابراز باید در یک فصل کنار هم باشند. استقلال اکنون جنسش جور نیست. مربی با تجربه دارد اما بازیکن با تجربه ندارد.

 


Page Generated in 0.0057 sec