printlogo


کد خبر: 168945تاریخ: 1397/7/19 00:00
پشت پرده تلاش لئو برای ماندن در اوج
مسی تمام نمی‌شود

پیت جنسن

 لیونل مسی بعد از زدن 40 گل به طور متوسط در 10 سال اخیر، در 31 سالگی هیچ نشانه‌ای از افت بروز نداده است. او اگرچه در سال‌های ابتدایی فوتبالش خود را به‌عنوان یک استعداد ناب فوتبالی مطرح کرده بود اما تردیدهایی وجود داشت درباره اینکه درخشش او تا چه زمانی ادامه می‌یابد. دیلی‌‌میل در گزارشی به دلایل طولانی شدن دوران باشکوهی پرداخته که نگرانی از کوتاهی‌اش اجتناب‌ناپذیر بود؛ از تغییر رژیم غذایی گرفته تا کاستن تعهدات ملی.
وقتی مسی چهارشنبه گذشته به رختکن تیم میهمان در ویمبلی برگشت، هم‌تیمی‌ها برایش آواز می‌خواندند که «حالا چه کسی بهترین است؟» و اشاره‌شان به نادیده گرفته شدن فوق‌ستاره آرژانتینی بارسلونا در فهرست بهترین‌های فیفا بود بعد از آنکه در یک بازی خارق‌العاده تاتنهام را تحقیر کرد.
او مقابل اسپرز 8/2 کیلومتر دوید و 96 بار توپ را لمس کرد، تنها خوردی آلبا بیش از او به توپ ضربه زد. مسی در زمانی اینچنین فوق‌العاده است که شاید انتظار می‌رفت پرفراز و نشیب باشد و انرژی‌اش را برای روز نیاز حفظ کند.
ثبات و تداوم او نشانه بارزی است از تغییر رویه‌اش در خوردن فست فود و نوشیدنی‌های گازدار در دوران نوجوانی و اینکه در آن سال‌ها نمی‌خواست دست از عادات غذایی خود بردارد و خیلی‌ها را به این باور رسانده بود که دوران درخشش او چندان طولانی نخواهد بود.
مبارزه پپ گواردیولا با مسی برای تغییر عادات او مشهور است، گواردیولا حتی دستور داد دستگاه پخش نوشیدنی را از نوکمپ بردارند چون زیادی به رختکن نزدیک بود. یک بار هم در فصل 2009-2008 مسی در جریان صحبت‌های گواردیولا از مربی اجازه گرفته یک قوطی نوشابه برای خودش بیاورد و وقتی اجازه داده نشده، توجهی نکرده و بعد از آوردن، مقابل چشمان بهت زده هم‌تیمی‌ها آن را نوشیده است.
چارلی رکساچ مربی سابق بارسلونا هم بارها گفته مسی بیش از حد پیتزا می‌خورد و او که طرفدار غذای مخصوص آرژانتینی، میلانزا (فیله گوساله سرخ شده در خرده نان) است، به موقع متوجه شد و اعتراف کرد: «آنچه شما در 19-18 سالگی وارد بدنتان می‌کنید، نمی‌توانید در 27 سالگی هم بخورید.»
تداوم مسی به‌عنوان یک ستاره ورزشی مدیون توصیه افرادی مثل جولیانو پوزر، متخصص تغذیه است که در سال‌های اخیر به طور مرتب با او دیدار داشته. در ابتدای این فصل که کاپیتانی بارسلونا به او سپرده شد، تصمیم گرفت به ساچیله در ایتالیا برود تا پوزر را ببیند. رژیم غذایی پوزر مبتنی بر این بود که غذاهای پر از نشاسته تصفیه شده و قند دشمن عضلات و بازپروری‌شان است. میوه تازه، میوه خشک شده، آجیل، دانه‌های خوراکی و سالاد فصل به همراه روغن زیتون پایه رژیم غذایی مسی است. مصرف برنج و پاستا هم محدود شده و در طول این سال‌ها مسی مصرف گوشت را به شدت کاهش داده که برای هر آرژانتینی کار سختی است. مسی نوشیدنی‌های گازدار را با چای سنتی آمریکای جنوبی که سرشار از کافئین است، جایگزین کرده.
مسی بعد از جام جهانی 2014 به توصیه هم تیمی‌اش، مارتین دمیچلیس با پوزر ملاقات کرد و از آن به بعد قوانین سختگیرانه‌ای برای خوردن خودش وضع کرد. او آن تابستان با سه کیلو کاهش وزن به بارسلونا برگشت و در تیمی درخشید که سه‌گانه را برد. از آن به بعد در وزن 67 کیلو مانده که برای قد 167 سانتیمتری او بهتر است.
او در فاصله سال‌های 2006 تا 2013، یازده بار دچار مصدومیت شد اما تغییر رژیم غذایی بهبود چشمگیری در وضعیت جسمانی او ایجاد کرده و به حالت تهوع عجیب او قبل از برخی بازی‌ها پایان داده. او هنوز هم همه چیز می‌خورد اما به اندازه مشخص و این تغییر باعث شده در شرایطی که سطح آمادگی جسمانی او باید تحلیل می‌رفت، تقویت شده. مسی حالا خود را ملزم کرده که با تیم تغذیه بارسلونا به رهبری دکتر ماریا آنتونیا لیساراگا دایو همکاری کند. توصیه‌های او شبیه پوزر است، به بازیکنان دستور داده شده بلافاصله بعد از مسابقه تغذیه کنند معمولا با سالاد پاستا یا سوشی. الکل اکیدا ممنوع است. کباب‌های سنتی آمریکای جنوبی محدودیت دارند و ماهی‌های سرشار از امگا 3 بخشی از رژیم غذایی هستند.
مسی تصمیم گرفته کمتر با پوزر دیدار کند و به دکترهای بارسلونا قناعت کرده تا سفرهایش در این فصل کمتر شود و زمان بیشتری برای استراحت داشته باشد.
او همچنین موقتا از تیم ملی آرژانتین کناره گرفته و بعد از آنکه دو بازی ابتدایی بعد از جام جهانی را از دست داده و در دو بازی پیش رو برابر عراق و برزیل هم حاضر نبوده، احتمال دارد که تا آخر سال برای آرژانتین بازی نکند هرچند فعلا حرفی از کناره‌گیری از تیم قبل از کوپاآمریکای 2019 نیست. تصمیم به بازنشستگی از تیم ملی البته به مذاق کسانی که همیشه انگشت اتهام را به سوی او نشانه می‌رفتند، خوش نیامده اما اخیرا دیگو مارادونا از مسی دفاع کرده و گفته باید به طور کامل از تیم جدا شود تا هر اتفاقی که در هر رده سنی برای آرژانتین می‌افتد، به گردن او نیندازند. اگر 16 تیر آینده بتواند در ورزشگاه ماراکانا قهرمانی کوپا آمریکا را به دست آورد و نخستین جام ملی را فتح کند، شاید زمان مناسبی برای جدایی همیشگی از تیم ملی باشد چون جام جهانی قطر سه سال دیگر است و شاید واقع‌بینانه‌ترین دستاورد برای او قهرمانی قاره در خاک برزیل باشد. به نظر می‌رسد او از تیم ملی کناره می‌گیرد قبل از بارسلونا به دلیل ارتباطی که با این شهر و تیمش از 13 سالگی پیدا کرده و در سال‌های اخیر به شدت این رابطه تقویت شده است.
فرزندانش به زبان کاتالان صحبت می‌کنند و ایده بازگشت به نیوولزاولدبویز و بازی در فصل آخر کارش در این تیم چندان ممکن نیست؛ سه فرزند او، تیاگو، ماتئو و چیرو بارسلونا را خانه خود می‌دانند.
مسی تجربه چهار قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا با بارسا را دارد هرچند شمردن اولی برایش سخت است چون در فینال 2006 پاریس مقابل آرسنال روی سکوها بود به دلیل آنکه فرانک رایکارد تشخیص داد آمادگی لازم را ندارد. او هرگز به‌عنوان کاپیتان جام نبرده و حالا بچه‌هایش آنقدر بزرگ شده‌اند که لذت این لحظه را درک کنند.
شادی گل او در ویمبلی که یکشنبه در مستایا تکرار شد، نشانه این بود که او حالا برای بچه‌هایش بازی می‌کند که در خانه تماشایش می‌کنند چون به تیاگو، فرزند بزرگش که ماه آینده شش ساله می‌شود، قول داده گل‌هایش را تقدیم او کند.
اخیرا از او سوال شد تا کی و کجا پیش می‌رود. او گل پنج هزارم و گل شش هزارم لالیگا را زده، آیا می‌تواند 9 سال دیگر و در حدود 40 سالگی گل هفت هزارم را بزند. خودش گفت: «فکر نمی‌کنم.»
اما با کناره‌گیری از تیم ملی، توانایی‌اش برای کنترل وزن و کاهش مصدومیت‌ها از طریق رژیم غذایی و با این وسوسه که به بچه‌هایش خاطراتی از دوران درخشش پدر بدهد، برنامه دارد تا سال‌ها برای تیم باشگاهی‌اش بدرخشد، باید منتظر ماند و دید.
مترجم: سیدعلی بلندنظر


بیشترین استراحت مسی بعد از یک دهه


بعد از یک جام جهانی ناامیدکننده برای لیونل مسی، او و بارسلونا توافق کرده‌اند که امسال استراحت بیشتری نصیبش شود و تا اینجای فصل بیش از 10 سال گذشته استراحت کرده. آرژانتین در عربستان سعودی دو بازی دوستانه با عراق و برزیل برگزار می‌کند اما کاپیتان آبی اناری‌پوشان از این فرصت برای استراحت بیشتر استفاده می‌کند. مسی در دو بازی قبلی آلبی سلسته هم شرکت نداشت و در این فصل در 11 بازی تنها 935 دقیقه بازی کرده در حالی که فصل قبل در همین مقطع 1300 دقیقه بازی کرده بود. بیشترین دقایق بازی او بعد از 11 مسابقه برای بارسلونا در فصل 2015-2014 بود که بیش از 1600 دقیقه در زمین بود. مسی تنها سه بار در این مدت کمتر از 1000دقیقه بازی کرده که یا به دلیل مصدومیت بوده یا تقویم شلوغ پیش‌فصل.
در سال 2015 بعد از سه‌گانه زیر نظر لوییس انریکه، مسی در اواخر سپتامبر در بازی با لاس‌پالماس دچار مصدومیت زانو شد و 9 بازی را از دست داد. دو سال قبلش به خاطر مصدومیت عضلانی شروع خوبی در فصل نداشت و در نهایت تیم تاتا مارتینو قهرمانی لیگ را به اتلتیکومادرید داد و در سال 2010 با خطای خشن و زشت توماس اویفالوشی در دیدار با اتلتیکومادرید بخش مهمی از ابتدای فصل را از دست داد. او همچنین در فصل اول مربیگری پپ گواردیولا به دلیل حضور در المپیک پکن در بازی‌های مقدماتی لیگ قهرمانان حضور نداشت.

 


Page Generated in 0.0060 sec