printlogo


کد خبر: 166809تاریخ: 1397/6/26 00:00
نگاه‌هایی که هنوز جدی نشده ‌است
جام حذفی، رقابتی درجه دوم نیست

وصال روحانی

وقایع جالب و برخی نتایج دور از انتظار در اواخر هفته گذشته در دور یک شانزدهم نهایی جام حذفی فوتبال کشور تأکید تازه‌ای بر این حقیقت مسلم بود که این مسابقات باید جدی‌تر از هر زمانی انگاشته شود و برخوردی با آن صورت گیرد که در حد و اندازه‌های جام دوم فوتبال کشور باشد. بحث فقط بر سر این نیست که جام حذفی هم مثل رقابت‌های لیگ سهمیه آسیایی دارد بلکه باید به این نقطه ریشه‌ای‌تر و بدیهی‌تر برگردد که به‌عنوان یک جام رسمی و قدیمی و مهم باید به‌گونه‌ای برابر آن برنامه‌ریزی و برای آن زمان و شرایط و امکان فراهم آورد که تیم‌ها را ملزم به رعایت قواعد و معترف به اهمیت جام کرد.

انصراف‌های مکرر از حضور در جام حذفی با‌وجود اعلام آمادگی اولیه ‌نشان از مهم تلقی نشدن جام حذفی دارد و هرچند سازمان لیگ با اعلام اینکه از این پس برای انصراف دهنده‌ها محرومیتی دوساله اعمال خواهد شد سعی در کم کردن میزان این خطاها داشته اما هنوز در نوع نگاه و روش برخورد تیم‌های ما با این جام جدیتی مشاهده نمی‌شود که اهمیت این جام را از دید آنها نشان بدهد و همچنان اکثریت با مواردی است که احساس می‌کند باشگاه‌های ما اولویت نخست را به لیگ داده‌اند و فقط تدارکات درجه دوم خود را مشمول جام حذفی کرده‌اند و ابتدا به مستحکم‌سازی شرایط خود در لیگ می‌اندیشند و با نگاه و نیرویی درجه دوم وارد کارزار جام حذفی می‌شوند و اگر پیروز شدند که فبها و اگر خیر، خیالی نیست.
 
شمول ماجرا به تیم‌های لیگ یک و دو
درد ماجرا و ناراحتی قضایا وقتی بیشتر می‌شود که می‌بینیم نگاه درجه دوم به یک رقابت درجه اول به تیم‌های لیگ برتری ختم نمی‌شود و حتی تیم‌های «لیگ یک» و دو هم می‌گویند که اولویت و راه عافیت برای آنها بسیار مهم تلقی کردن جایگاه‌شان در لیگ و حفظ آن جایگاه و در صورت امکان صعود به دسته‌ای بالاتر است و جام حذفی هرچه که باشد، این روند را تغییر نمی‌دهد. برای آنها حضور در جام حذفی اجبار و الزامی است که معمولاً بهره‌ای برایشان ندارد و در روزگاران تنگدستی نسبی فقط خرج سفرها و حفره‌های آنان را بیشتر می‌کند و تنها در صورتی سودمند می‌شود که رسیدن به‌عنوان قهرمانی را منجر گردد و چون این شرایط معمولاً شامل حال تیم‌های خارج از لیگ‌برتر نمی‌شود پس چه بهتر که هرچه زود‌تر حذف شوند و خرج‌های زیاد بی‌فایده‌شان در راه شرکت در جام حذفی در همان مبدأ متوقف گردد و صرف اموری مهم‌تر و به واقع همان لیگی شود که در آن شرکت دارند.
 
نگاه خارجی‌ها
همه این‌ نگاه‌های درجه دوم و سوم به جام حذفی در کشورمان در شرایطی شکل گرفته که در سایر کشورها و به‌ویژه در اروپای غربی این جام از اهمیت درجه اول برخوردار است و سرآمد نگاه‌های توأم با احترام و اعتبار به این جام، در انگلیس قابل لمس است. آنجا که جام حذفی نه تنها عمری طولانی‌تر از لیگ‌شان دارد بلکه با به‌ راه افتادن از دهه 1860 به قدیمی‌ترین جام مدون و رسمی فوتبال در تمامی دنیا تبدیل شده است. انگلیسی‌های سنت پرست که همچنان مدعی تملک فوتبال جهان و اربابی بر آن هستند، بسان همان روزهای نخست این جام را همچنان
«FA. CUP» می‌نامند و اعتباری که برای فوتبال و فدراسیون‌شان قایلند، به حدی می‌رسد که حتی از الفاظ «اتحادیه فوتبال انگلیس» برای نام بردن از این انجمن استفاده نمی‌کنند و به‌واژه مخفف «اتحادیه فوتبال» در این راه قناعت می‌ورزند. هرچه هست در انگلیس فتح جام حذفی اگر اهمیتی بیشتر از لیگ برتر نداشته باشد کمتر از آن هم ندارد و نام تیم‌هایی را که طی تاریخ توانسته‌اند در یک فصل به طور توامان فاتح لیگ و جام حذفی شوند (و از شش مورد فراتر نمی‌رود) با آب‌ طلا نوشته‌اند. برخوردهای توأم با احترام و البته نگاه‌های اقتصادی سبب شده بازی‌های جام حذفی در اسپانیا به شکل رفت و برگشت باشد و کوپا ایتالیا هم با اعتباری فراوان عجین است و جام حذفی آلمان نیز همواره از احترامی ویژه برخوردار بوده است.
 
حوادث غافلگیرکننده
برای اینکه ما نیز جام حذفی را صاحب احترامی در خور سازیم، اقدامات ویژه‌ای از سوی فدراسیون فوتبال مورد نیاز است و تا فدراسیون این خط فکری را ایجاد نکند و به ‌طرز نگرش تیم‌ها سمت و سوی لازم را ندهد، نگاه درجه دوم به جام حذفی ادامه خواهد داشت. دور یک‌شانزدهم نهایی جام حذفی ما حوادث غافلگیر‌کننده‌ای مانند حذف تراکتور‌سازی پرستاره و پیکان پر دوام را در بر داشت و سایپا مقابل تیمی نه چندان نامدار همچون سردار بوکان به دردسر افتاد و فقط با گلزنی در دقیقه 120 راه صعود را یافت و نایب قهرمان فصل پیش (خونه به‌خونه بابل)‌ تن به حذفی زودهنگام داد و در جدال دو تیم لیگ برتری پدیده با ذوب آهن ناب‌ترین لحظات و صعودی دراماتیک در وقت تلف شده برای تیم خراسانی به تصویر کشیده شد. با این حال اگر سرمربیان این تیم‌ها حرف ‌دل‌شان را به ‌شما بگویند، متوجه خواهید شد که حواس‌شان تام و تمام به دیدارهای بعدی لیگی‌شان است و به مسابقاتی که از دست دادن‌شان برای آنها بسیار گران‌تر از شکست در جام حذفی تمام می‌شود.
 
ارزش واقعی
هیجان ناب و ارزش کیفی جام حذفی را در مسابقه روز جمعه سپیدرود با ملوان در انزلی جست‌وجو کنید. آنجا که تیم رشتی با غلبه بر رقیب انزلی‌چی‌اش حادثه‌ای بزرگ را خلق کرد و با اینکه حواشی این مسابقه زشت و همواره با توهین از روی سکو‌ها و سنگ‌پرانی‌ها به‌ویژه به‌سوی سپیدرودی‌ها و از جانب برخی هواداران میزبان بود اما گرمای فوق‌العاده این دیدار نشان داد که ظرفیت‌های جام حذفی تا چه میزان بالا است و فردا و فرداهای بعد که سرخابی‌های پایتخت برای انجام دیدارهای عقب افتاده‌شان در این جام به میدان آیند، این رقابت‌ها به نقطه جوش خود خواهد رسید. با فدراسیون‌ است که این گرما را به سوی یک نقطه بهره‌دهی حداکثری سوق دهد و از آن وسیله‌ای برای اعتلای هر چه ‌بیشتر این مسابقات بسازد و نگاه معمولی و درجه چندم موجود به آن را تغییر دهد.
 


Page Generated in 0.0063 sec