printlogo


کد خبر: 160546تاریخ: 1397/4/23 00:00
گزارش

انگلیس به خانه برمی‌گردد نه جام جهانی
افتخار و امید

تیم جوان و جسور انگلیس، میلیون‌ها هوادار را به این باور رساند که «جام جهانی به خانه‌اش برمی‌گردد» اما ویژگی‌های قدیمی در بدترین زمان برگشت تا فرصت تاریخی نخستین حضور در فینال جام جهانی بعد از 52 سال از بین برود.
شب طولانی مسکو که به باخت 2 بر یک برابر کرواسی انجامید، نمی‌توانست شروعی بهتر از این داشته باشد. کایران تریپیر در دقیقه پنج ضربه آزادی را وارد دروازه حریف کرد که مایه مباهات الگویش، دیوید بکام بود؛ نهمین گل از 12 گل انگلیس در این جام که با ضربات شروع مجدد به ثمر می‌رسید.
اینگونه ضربات فقط بخشی از نکات ریز بسیاری بود که مورد توجه گرت ساوت‌گیت و کادر فنی‌اش قرار داشت و به نمایش فراتر از انتظار «سه شیر» انجامید که برای نخستین بار بعد از سال 1990 به جمع 4 تیم برتر جام راه یافت. مربی انگلیس با استفاده از تجربه‌های چهار هفته اخیر حالا باید روی بهبود خلاقیت در جریان بازی بیشتر تمرکز کند تا در یورو 2020 که نیمه‌نهایی و فینالش در ورزشگاه ویمبلی برگزار می‌شود، نتیجه بهتری بگیرند.
بازیکنی که انگلیس دوست داشت فرصت پیدا کند، یعنی گلزن اول جام، هری کین بهترین موقعیت را در نیمه اول از دست داد و همان، نقطه عطفی شد برای هوادارانی که همیشه فکر می‌کنند اگر آن توپ گل شده بود، چه اتفاقی می‌افتاد.
در 45 دقیقه اول، کرواسی تیم مسنی به نظر می‌رسید که با زحمت بسیار و بعد از دو بازی 120 دقیقه‌ای و ضربات پنالتی به نیمه‌نهایی جام آمده بود. انگلیس هم در تضاد با تورنمنت‌های ناامیدکننده قبلی، ویژگی‌اش در روسیه بازی بدون ترس و توانایی حفظ مالکیت توپ بود اما ضعف روحی تیم جوان ساوت‌گیت بعد از شروع نیمه دوم خودنمایی کرد، به جای اینکه با تلاش برای رسیدن به گل دوم کار بازی را یکسره کنند، انگلیس عقب نشست و به خط میانی کرواسی که بازیکنان توانایی در حمل توپ داشت یعنی لوکا مودریچ، مارسلو بروزوویچ و ایوان راکیتیچ، اجازه داد کنترل بازی را به دست بگیرد.
بعد از آنکه ایوان پریشیچ با ضربه‌ای آکروباتیک در فاصله 22 دقیقه مانده به پایان گل تساوی را زد، کم‌تجربگی انگلیسی‌ها بیش از پیش نمود پیدا کرد و پاس‌های عجولانه آنها به مقصد نمی‌رسید و تنها تیرک دروازه مانع از یکسره شدن بازی به وسیله پریشیچ در 90 دقیقه شد.
نمایش جوردن پیکفورد در این جام یکی از نقاط مثبت تیم ساوت‌گیت بود. ستاره پیروزی در ضربات پنالتی برابر کلمبیا و بهترین بازیکن برد برابر سوئد در یک‌چهارم‌نهایی، روی ضربه ماریو مانجوکیچ در آخرین دقیقه نیمه اول وقت اضافه عالی واکنش نشان داد و تیمش را حفظ کرد اما مهاجم یوونتوس مرتبه بعد که فرصت پیدا کرد و مثل روح پشت دفاع انگلیس ظاهر شد، از فرصتش بهترین استفاده را برد و گل برتری را زد.
وقتی سوت پایان زده شد، بازیکنان انگلیس روی زمین افتادند، برخی اشک می‌ریختند و از نظر جسمی و روحی تهی شده بودند اما وقتی ساوت‌گیت آنها را بلند کرد، کنار هم ایستادند و با تشویقی جانانه از سوی هزاران هوادار مسافر پشت دروازه بدرقه شدند به خاطر عملکرد فوق‌العاده‌ای که در این جام از خود به نمایش گذاشتند.
حالا آنها و نه جام جهانی، به خانه برمی‌گردند در حالی که چیزهایی برای افتخار دارند و امیدوارند که بهترین سال‌های این نسل از بازیکنان انگلیس پیش رو است.
منبع: خبرگزاری فرانسه


Page Generated in 0.0061 sec