printlogo


کد خبر: 113214تاریخ: 1395/12/26 00:00
سال صعود با نقدهای تند و تیز



سعید‌ زاهد‌یان
در زمانه‌ای که سایت‌ها، شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌هایی نظیر تلگرام، کار ارسال پیام و خبررسانی را در حداقل زمان انجام می‌دهند، روزنامه‌نگاری مکتوب کارکرد متفاوتی نسبت گذشته پیدا کرده است. امروز دیگر کسی منتظر نمی‌ماند تا صبح اول وقت مقابل کیوسک‌های روزنامه‌فروشی در صف بایستد تا با خرید روزنامه، از اخبار و ماجراهای روز گذشته مطلع شود. در چنین زمانه‌ای، روزنامه‌هایی موفق هستند و امکان بقا می‌یابند که در تحلیل خبرها موفق‌تر عمل کنند و نسبت به اتفاقات، نقدهایی درست و موشکافانه ارائه کنند. چنین روزنامه‌هایی برای مخاطبان همچنان دارای اهمیت هستند و مردم – و در حوزه ما علاقه‌مندان به ورزش – را ترغیب به تماشای خود می‌کنند.
با این مقدمه، سراغ روزنامه ایران ورزشی می‌رویم. روزنامه‌ای که با گذر از 20 بهار، دوره‌های متفاوتی را تجربه کرده است؛ از آن زمان که نخستین روزنامه رنگی ورزشی ایران بود تا امروز کوشش بر این بوده که ایران ورزشی رسانه‌ای جدی، منتقد و دارای بحث برای مخاطبان باشد. ایران ورزشی در تمام روزهای سال 95 – و حتی سال‌های پیش‌تر از آن – کوشیده‌ تا با فراهم آوردن فضای نقد و به چالش کشیدن موضوعات مهم ورزشی، به اندازه و سهم خود در مسائل ورزش کشور موثر باشد. در سال 95، یکی از عمده‌ترین مشکلات ورزش، بحران‌های مالی و مدیریتی بود. بی‌امکاناتی تیم ملی ایران در راه رسیدن به جام جهانی و بیانیه‌های گاه و بیگاه کارلوس کی‌روش که در ادامه و به اختلاف با برانکو کشیده شد، نمونه‌ای بارز از سوءمدیریت حاکم بر فوتبال کشور را نشان می‌دهد. یا می‌توان از محرومیت‌های استقلال و تراکتورسازی توسط فیفا نام برد که دو تیم بزرگ فوتبال ایران به دلیل بحران‌های مالی و مدیریت نامناسب در گردابی از مشکلات گرفتار آمدند. به هر جای دیگر از فوتبال هم نگاه بیندازیم، وضعیت بهتری نمی‌بینیم. باشگاه پرسپولیس با بدهی سنگین به مانوئل ژوزه (3/1 میلیون یورو به عبارتی نزدیک به 8 میلیارد تومان) وضعیتی نگران‌کننده را دنبال می‌کند یا در لیگ‌های پایین‌تر به دلیل پرداخت نشدن بدهی خارجی‌ها، کار چند تیم مثل استقلال اهواز و پاس همدان به کسر امتیاز کشیده است. این شرح حال فوتبال باشگاهی زیان‌ده در ایران است و در سایر رشته‌ها هم سوءمدیریت و بحران مالی در سالی که سپری شد کم نبوده است. همین مشکلات است که وزیر ورزش و جوانان را به فکر انداخته تا ساز و کاری فراهم شود که بخش خصوصی بدون زیان بتواند به فوتبال ورود کند. اینکه چه برنامه و راه‌حلی در ذهن وزیر وجود دارد، برای ما می‌تواند جالب و جذاب باشد اما در همین راه، این رسانه‌ها – بخصوص رسانه‌های مکتوب – هستند که با نوشته‌های خود و نقد کردن هر چه بیشتر مشکلات ورزش به بهبود فضای ورزش کمک خواهند کرد. فارغ از موضوعات مالی، چالش‌های فرهنگی و اجتماعی دیگری هم پیش روی ورزش ایران قرار دارد. از ناامنی و ناسالمی فضای ورزشگاه‌ها گرفته تا سطح پایین دانش در میان ورزشکاران که همه اینها در این مدت مورد نقد رسانه‌ها – بخصوص ایران ورزشی – قرار داشته است.
حالا در سال 96، بر این باوریم که باید فتیله نقد را بالا کشید و تند و تیزتر به مصائب و مشکلات تاخت. باید بیش از چیزی که هستیم، به ناپاکی، پلشتی و معضلات ورزش نقد وارد کنیم چه بسا از دل این نقدها و بحث‌ها، چیز تازه‌ای از ذهن‌ها برون تراود و گامی بلندتر و موثرتر در راه بهبود فضای ورزش کشور برداشته شود.
سال 95 به روزهای پایانی رسیده و این آخرین شماره ایران ورزشی در سال 95 خواهد بود اما سال 96، ما و همه همکاران‌مان جدی‌تر، با بحث‌هایی تازه‌تر، با نقدهایی تند و تیزتر و چه بسا گاهی بی‌رحمانه، به سراغ ورزش خواهیم رفت و امیدواریم که با تغییر این فضا، سال 96 را سالی بهتر در تمام زمینه‌ها برای ورزش ببینیم. این رویه ایران ورزشی است و اگر همه رسانه‌ها با همین شدت و نگاه روی موضوع ورزش متمرکز شوند، امید بیشتری برای تحقق رویاهای بزرگ ورزش وجود دارد. سال نو مبارک، ایام به کام...
 


Page Generated in 0.0052 sec